Μεταγευματική Υπεργλυκαιμία και διακύμανση επιπέδων γλυκόζης (Α. Μελιδώνης)

Κατηγορίες: Επιστημονική Ενημέρωση
Εισαγωγή

Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την κυριότερη αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας των διαβητικών τύπου 2 παγκοσμίως. Από συγκλίνοντα δεδομένα φαίνεται, ότι η καρδιαγγειακή νόσος είναι υπεύθυνη για το 75% των θανάτων διαβητικών τύπου 2 και το 35% των θανάτων  διαβητικών τύπου 1, ενώ η στεφανιαία νόσος εκτιμάται ότι ευθύνεται για τα ¾ των θανατηφόρων αυτών καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Αν και οι εξελίξεις που έχουν επιτευχθεί στην αντιμετώπιση της καρδιαγγειακής νόσου και στις τεχνικές των επαναγγειωτικών παρεμβάσεων έχουν μειώσει την καρδιαγγειακή θνησιμότητα σημαντικά την τελευταία 10ετία, εντούτοις κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ο ρυθμός καρδιαγγειακής θνητότητας στο διαβητικό πληθυσμό είναι σταθερά 2πλάσιος σε σύγκριση με τον μη διαβητικό πλυθησμό.

Η υπεργλυκαιμία ευοδώνει την ανάπτυξη της αθηρωσκληρυντικής διαδικασίας με διάφορους μηχανισμούς. Η συσχέτιση δε των επιπέδων γλυκόζης με καρδιαγγειακές επιπλοκές έχει τεκμηριωθεί από επιδημιολογικές έρευνες που διεξήχθησαν ακόμα και σε άτομα χωρίς διαβήτη. Βεβαίως, δεν τεκμηριώθηκε στις μεγάλες μελέτες παρέμβασης (UKPDS, DCCT, ACCORD, ADVANCE, VADT) αιτιολογική σχέση της ρύθμισης του ΣΔ με τη μείωση των καρδιαγγειακών επιπλοκών (δηλ. σημαντική μείωση των επιπλοκών με τη βελτίωση του γλυκαιμικού παράγοντα) όμως η συσχέτιση των επιπέδων σακχάρου με την καρδιαγγειακή νόσο παραμένει αναμφισβήτητη.

Σε όλες αυτες τις μελέτες η γλυκαιμική ρύθμιση αποτιμήθηκε κυρίως με τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1C) και οι μεταβολές της A1C συσχετίσθηκαν με τις χρόνιες επιπλοκές του ΣΔ. Η HbA1C δε, ως γλυκαιμικός δείκτης, αποτιμά τη γλυκοζυλίωση της αιμοσφαιρίνης στο τρίμηνο ζωής των ερυθρών αιμοσφαιρίων ως αποτέλεσμα της υπεργλυκαιμίας του τριμήνου. Συνιστώσες αυτής της υπεργλυκαιμίας είναι η υπεργλυκαιμία νηστείας και οι μεταγευματική υπεργλυκαιμία.

Σημαντικό έτσι ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συμβολή της μεταγευματικής υπεργλυκαιμίας, και ευρύτερα της μεταβλητότητας της γλυκόζης στην ευόδωση της αθηρωσκλήρυνσης και στη συσχέτιση με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Αυτά θα εξετασθούν στις επόμενες ενότητες του κειμένου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ ΕΔΩ